Hexer

zelfstandig naamwoord
  1. Een persoon die magie of tovenarij beoefent, vaak met een negatieve of duistere connotatie. zelfstandig naamwoord
    De dorpelingen waren bang voor de Hexer die in het bos woonde.
    In oude verhalen wordt de Hexer vaak afgebeeld als een mysterieuze figuur met grote krachten.
  2. Een term die soms wordt gebruikt in fantasy-literatuur om een magiër of tovenaar aan te duiden, vaak met speciale vaardigheden of een unieke rol. zelfstandig naamwoord
    In de roman was de Hexer de enige die de vloek kon opheffen.
    De Hexer gebruikte zijn krachten om het koninkrijk te beschermen tegen duistere wezens.