alba

zelfstandig naamwoord
  1. Een ochtendlied of gedicht dat de scheiding van geliefden bij het aanbreken van de dag beschrijft. zelfstandig naamwoord
    De troubadour zong een alba om de geliefden te waarschuwen voor de naderende dageraad.
    In de middeleeuwse literatuur is de alba een populair genre dat de pijn van afscheid benadrukt.
  2. Een witte bloem, vaak gebruikt in poëzie en symboliek om zuiverheid en onschuld uit te drukken. zelfstandig naamwoord
    De tuin stond vol met albas die hun geur verspreidden in de ochtendbries.
    In de symboliek staat de alba voor een nieuw begin en zuiverheid.