middle ground

zelfstandig naamwoord
  1. Een compromis of een middenweg tussen twee uitersten of standpunten, waarbij beide partijen iets toegeven om tot een overeenkomst te komen. zelfstandig naamwoord
    We moeten een middle ground vinden zodat beide partijen tevreden zijn.
    Het is vaak moeilijk om een middle ground te bereiken in politieke discussies.
  2. Een positie of gebied dat niet extreem is, maar zich in het midden bevindt van een spectrum van mogelijkheden of meningen. zelfstandig naamwoord
    Zijn standpunt over het onderwerp was een middle ground tussen conservatief en liberaal.
    In de kunstwereld probeert hij een middle ground te vinden tussen traditionele en moderne stijlen.