preacher

zelfstandig naamwoord
  1. Een persoon die religieuze boodschappen of leringen verkondigt, vaak in een kerkelijke context. zelfstandig naamwoord
    De preacher sprak over liefde en vergeving tijdens de dienst.
    Als preacher reist hij door het land om zijn geloof te delen.
  2. Iemand die een bepaalde boodschap of overtuiging met enthousiasme en overtuiging verspreidt, niet noodzakelijk religieus. zelfstandig naamwoord
    Zij is een fervente preacher van milieubewustzijn.
    De preacher van gezond eten gaf een inspirerende lezing op school.